Nozokomiyal enfeksiyonlar yenidoðan yoðun bakým ünitelerinde (YYBÜ) geç neonatal morbidite ve mortalitenin en önemli sebeplerindendir. Nozokomiyal enfeksiyonlar YYBÜ’lerde eriþkin ve pediatrik yoðun bakým ünitelerine göre daha sýk görülebilmektedir. Yoðun bakým standartlarýnýn geliþmesi ve yüksek riskli yenidoðanlarýn yaþam þanslarýnýn artmasý ile birlikte invaziv uygulamalarýn sýklýðý da artmýþtýr. Yenidoðan yoðun bakým ünitelerindeki bebeklerin büyük kýsmýnýn prematüre bebek olmasý, bu bebeklerin immun fonksiyonlarýnýn immatüritesi ve koruyucu mekanizmalarýnýn yetersizliði, uygulanan invaziv giriþimler infeksiyonlara eðilimi arttýrmaktadýr. Bu nedenlerden dolayý nozokomiyal infeksiyonlar riskli yenidoðanlarda morbidite, mortalite ve artmýþ saðlýk harcamalarýnýn önemli bir nedenidir.

Amaç: Meckel divertikülü gastrointestinal sistemin en sýk görülen doðumsal anomalisidir. Erkeklerde daha fazla rastlanýr. Daha çok iki yaþ öncesinde semptom verir. Meckel divertiküllerinde ektopik dokular izlenebilmektedir. Bu çalýþmanýn amacý, bölümümüzde taný alan Meckel divertiküllerinin yaþ ve cinsiyet daðýlýmý yaný sýra içerdiði ektopik dokular açýsýndan retrospektif incelenmesidir.
Gereç ve Yöntem: 2004 ve 2009 yýllarý arasýnda kliniðimizde 34 adet Meckel divertikülü tanýsý verilen ince barsak materyeli retrospektif olarak incelendi.
Bulgular: Ýncelenen olgularýn 27’si erkek, yedisi kýz olup üçü 2 ve 2 yaþýndan küçük, 31’i 3-19 yaþ arasý olarak belirlenmiþtir. Materyellerin 19’unda tek baþýna ileum dokusu, 12’sinde ektopik mide, birinde ektopik kolon mukozasý, ikisinde de ektopik mide ve pankreas dokusunun ileum mukozasýna eþlik ettiði görülmüþtür.
Sonuçlar: Meckel divertikülleri genellikle semptomsuz seyreder, ancak divertikülde izlenen ektopik dokular nedeniyle kanama, ülser ve obstruksiyon gibi komplikasyonlar geliþebilir. Seride tümör dokusuna rastlanmamýþtýr.

Amaç: Dermatolojik hastalýklar sosyal iliþkiler, bireyin ruhsal evreni ve günlük aktiviteler üzerinde önemli etkilere sahiptir. Son zamanlarda bu etkileri deðerlendiren ve tedavilere rehberlik eden yaþam kalite çalýþmalarý iþlerlik kazanmýþ durumdadýr. Bu çalýþma ile dermatoloji polikliniðine baþvuran hastalarda yaþam kalitesinin Türk Dermatoloji Yaþam Kalite Ölçeði (TDYKÖ) ile deðerlendirilmesi; yaþam kalitesini en fazla etkileyen dermatolojik hastalýklarýn daðýlýmý ve bunun cinsiyet, yaþ, meslek gibi parametrelerle iliþkisinin saptanmasý amaçlanmýþtýr.
Yöntem: Dermatoloji polikliniðine baþvuran hastalardan rastgele seçilen 197 hasta (120 kadýn, 77 erkek, yaþ ort: 36.01) çalýþmaya alýndý. Her hastaya Türk Dermatoloji Yaþam Kalite Ölçeði (TDYKÖ) uygulandý. Anket skorlarýnýn hastalarýn cinsiyeti, yaþ ve meslek durumlarý, hastalýðýn cinsi, süresi, yaygýnlýðý ve yakýnma þiddeti ile iliþkisi araþtýrýldý; istatiksel deðerlendirmeleri yapýldý.
Bulgular: TDYKÖ skorlarý ile hastalarýn cinsiyet, yaþ ve meslek gruplarý arasýnda farklýlýk yoktu. Hastalýðýn cinsi, süresi ve yaygýnlýðýnýn anlamlý derecede fark yarattýðý; þiddetli yakýnmasý olan hastalarda skorun istatistiksel olarak anlamlý ölçüde yüksek olduðu gözlendi (p: 0.0001 rs: 0.296). Yaþam kalitesini en çok etkileyen ilk beþ hastalýk psoriazis, akne, ekzema, seboreik dermatit ve pruritus olarak tespit edildi.
Sonuç: Deri hastalýklarý bireylerin dýþ görünüþünü, emosyonel ve sosyal durumunu önemli ölçüde etkilemektedir. TDYKÖ ile genel dermatolojik hastalýklar bazýnda yapmýþ olduðumuz çalýþma sonucu elde ettiðimiz veriler diðer yaþam kalite ölçekleri ile baþka toplumlarda yapýlan çalýþmalarla uyumlu bulunmuþ, sosyal yapýya göre yaþam tarzý ve aktivite farklýlýðýnýn hastalýk türü ve klinik özellikleri ile demografik parametreleri çok etkilemediði tespit edilmiþtir.

Amaç: Yenidoðan kliniðine meningomyelosel tanýsýyla yatýrýlan hastalarýn klinik özellikleri ile operasyon zamanýnýn prognoz ve ölüm oraný üzerine etkisinin incelenmesi amaçlandý.
Gereç ve Yöntem: Ocak 2006-Aralýk 2009 tarihleri arasýnda meningomiyelosel tanýsý ile yatýrýlan tüm bebekler çalýþmaya alýndý. Bebeklerin klinik özellikleri, defektin bölgesi, boyutu, ek anomali varlýðý, operasyon zamaný, uygulanan tedavi modelleri, erken dönem hastalýk ve ölüm oraný verileri ve yenidoðan dönemi (ilk 28gün) içindeki izlemleri prospektif olarak kaydedildi. Operasyon zamanýnýn prognoz ve ölüm üzerine etkisi incelendi.
Bulgular: Çalýþma süresince 40 bebek deðerlendirildi. Bebeklerin %49‘u kýz, ortalama doðum aðýrlýðý 3280±450 g, boy 47,3±3,3 cm, baþ evresi 37,4±5,1 cm ve ortalama anne yaþý 25,1±5,2 yýldý. Tüm grupta gebelikten önce folat desteði alan anne yoktu. Olgularýn %70’ine antenatal meningomiyelosel tanýsý konmuþtu. Meningomiyelosel %6 torakolomber, %6 servikal ve %85 lomber bölgedeydi. Meningomiyelosel kesesinin ortalama çapý 5,6±2,1 cm iken %70 (n: 28) bebekte cilt defekti vardý. Ek anomali olarak %50 (n=20) hidrosefali, %18 (n=7) pes ekinovarus, %17 (n=6) pelvikalisyel ektazi, %7 (n=3) kalça eklemi displazisi, %7 (n=3) Arnold Chiari malformasyonu ve %7 (n=3) hidronefroz saptandý. Ortalama operasyon zamaný 3.5±2,1 gün, yatýþ süresi 10.8±7.2 gün ve antibiyotik kullaným süresi 7.2±3.2 gün idi. Yirmi bir olguya otolog cilt greft uygulamasý yapýldý. Operasyon süresinin 3 günün üzerinde olan bebeklerde yatýþ süresi, uygulanan antibiyotik süresi ve komplikasyon oranýnýn yenidoðan döneminde yüksek olduðu saptandý (sýrasýyla p 0,04; p 0,02 ve p 0,01).
Sonuç: Yenidoðan döneminde meningomyelosel tanýsý alan hastalarýn tedavisinde ilk 3 gün içerisinde opere edilmesi hastanede kalýþ süresini, kullanýlan antibiyotik süresini ve komplikasyon oranýný anlamlý olarak azaltmaktadýr.

Amaç: Çalýþmamýzda elektif sezaryen operasyonlarýnda sevofluran ve desfluranýn anne ve yenidoðan üzerindeki etkilerinin karþýlaþtýrýlmasý amaçlandý.
Yöntem: Hastanemiz Etik Kurulu onayý ile genel anestezi altýnda sezaryen operasyonu planlanan 40 saðlýklý gebe, bilgilendirilmiþ onamlarý alýndýktan sonra rasgele iki gruba ayrýldý. Anestezi idamesinde %50 nitröz oksit ve oksijen karýþýmý içinde Grup D’de %3 desfluran; Grup S’de %1 sevofluran kullanýldý. Sistolik, diastolik, ortalama kan basýnçlarý, kalp atým hýzý ve periferik oksijen satürasyonu baþlangýçta ve peroperatif 5 dk aralýklarla kaydedildi. Yenidoðanda 1 ve 5. dk APGAR skorlarý, umblikal kord kan gazlarý ile 2. ve 24. saat nörolojik adaptif kapasite skorlarý deðerlendirildi. Annenin ekstübasyon ve derlenme süreleri ile preoperatif ve postoperatif 24. saat hemoglobin ve hematokrit deðerleri kaydedildi.
Bulgular: Grup D ve Grup S’de kan basýncý ve kalp hýzý deðiþiklikleri intraoperatif dönemde benzer bulundu. Neonatal veriler Grup D ve Grup S’de benzer olarak deðerlendirildi. Ekstübasyon ve derlenme süreleri Grup D’de Grup S’e göre anlamlý olarak kýsa bulundu. Gruplarýn preoperatif ve postoperatif hemoglobin ve hematokrit deðerleri benzerdi.
Sonuç: Çalýþmamýzda elektif sezaryen operasyonlarýnda uyguladýðýmýz konsantrasyonlarda desfluran ve sevofluranýn anne ve yenidoðanda etkilerinin benzer olduðu, desfluranýn erken ekstübasyon ve kýsa derlenme süresi ile sevoflurana göre daha çok tercih edilebileceði sonucuna vardýk.

Amaç: Giriþimsel tedavi imkaný olmayan merkezimizde Ocak 2005-Aralýk 2005 arasýnda Akut myokard infarktüsü (MI) tanýsýyla hospitalize edilen 92 hastanýn klinik, demografik özellikleri, hastane içi ve 2 yýllýk mortalite oranlarýnýn incelenmesi amaçlanmýþtýr.
Yöntem: Hastalarýn kayýtlarý geriye dönük incelendi. 2 yýllýk mortalite bilgisi hastalar telefonla aranarak edinildi. Ýstatistik deðerlendirmelerde SPSS 16.0 for Windows programý kullanýldý.
Bulgular: 92 hastanýn yaþ ortalamasý 58.1±10.14 idi. Hastalarýn 73’ü erkek, 19’u bayan idi. Sekiz hastada ST elevasyonsuz MI, 84 (%91) hastada ST elevasyonlu MI tespit edildi. 41 hastaya (%45) trombolitik tedavi uygulanmýþ, 51 (%65)’ine hastaneye geç ulaþmalarý yada kontrendikasyon bulunmasý nedeniyle trombolitik uygulanmamýþtýr. 17 (%18.4) hastada yatýþý sýrasýnda ölüm gerçekleþmiþtir. Trombolitik uygulanan hastalarda hastane içi mortalite anlamlý derecede düþüktür (p: 0.045). 33 hastada yatýþý sýrasýnda komplikasyon geliþmiþtir. En sýk kardiyojenik þok gözlenmiþtir. Hastalar taburcu olduktan sonraki iki yýllýk dönemde; trombolitik uygulanan ve uygulanmayan grup arasýnda AKS tekrarý açýsýndan fark olmamasýna karþýn;trombolitik uygulanan hastalarda mortalite anlamlý derecede düþüktür (p<0,05).
Sonuç: Kardiyovasküler ölümler mortalitenin en sýk sebebi olmasýna karþýn, ülkemizde akut koroner sendromlarda giriþim yapabilecek merkez sayýsý azdýr. Bu durum merkezimiz gibi trombolitik tedavi yapan merkezlerin önemini arttýrmaktadýr. Çalýþmamýzda hastalarýn önemli bir kýsmýna hastaneye geç baþvurmalarý nedeniyle trombolitik uygulanamamýþtýr. Hastane içi ve 2 yýllký mortalite trombolitik uygulananlarda anlamlý derecede düþüktür. Bu nedenle toplumun doðru bilgilendirilerek hastaneye erken baþvurulmasý saðlanmalýdýr.

Tüm karýn yaralanmalarýnýn %3-5’inde duodenum yaralanmalarý meydana gelmekte olup bunlarýn büyük çoðunluðu penetran travmalar sonucu oluþmaktadýr. Yaralanmalar genellikle küçük laserasyon veya hematom þeklinde olup yaklaþýk %90’ýna en az bir organ yaralanmasý da eþlik etmektedir. Güncel literatüre baktýðýmýzda, bizim olgumuz gibi künt karýn travmasý sonucu baþka bir organ veya büyük damar yaralanmasý olmaksýzýn geliþen, tam kat ve çepeçevre piloroduodenal avülsiyonu olan yalnýz bir olgu mevcuttur (1). Duodenum yaralanmalarýnda erken taný ve tedavinin mortalite ve morbiditeyi önemli ölçüde azalttýðý bilinmektedir. Künt karýn travmasý sonrasýnda da mide-duodenum yaralanmalarýný olabileceði þüphesini taþýmak bize erken taný ve tedavi olanaðý saðlayacaktýr. Bu makale vasýtasýyla nadir görülabilecek olgumuzu sunmayý amaçladýk.

Dakriyosistit yenidoðanda oldukça nadir görülen klinik bir tablodur ve sýklýkla nazolakrimal kanal týkanýklýðýnýn bir komplikasyonu olarak geliþir. Klinik bulgularý þiþlik, kýzarýklýk, epiforadýr. Nazolakrimal kanal týkanýklýðýnýn günümüzde kabul görmüþ tek bir tedavisi yoktur. Medikal tedaviye yanýt veren olgularda etkeni kapsayacak antibiyotik kullanýmý klinik tabloyu cerrahi gereksinim olmadan düzeltebilmektedir.
Bu yazýda sað göz küresialtýnda þiþlik ve kýzarýklýk yakýnmalarýyla baþvuran bir yenidoðanda tespit edilen nazolakrimal kanal týkanýklýðý ve buna baðlý geliþmiþ dakriyosistit olgusu sunulmuþtur.

Patau sendromu, Patau tarafýndan 1960’da rapor edilen nadir kongenital bir bozukluktur. Sendrom ekstra bir kromozom 13’ün varlýðý ile oluþmuþtur. Trizomi 13’ün görülme sýklýðý 10.000 canlý doðumda birdir. Eþlik eden semptom ve bulgularýn oraný ve þiddeti vakadan vakaya deðiþebilir. Bununla beraber etkilenen yenidoðanýn çoðu kafatasý ve yüz bölgesi anormalliklerine; kalp, böbrek malformasyonlarýna; ve/veya diðer fiziksel anormalliklere sahiptir. Etkilenen bebeklerin yaþam süresi aðýr malformasyonlar nedeniyle kýsadýr. Bu olgu raporunda, çok sayýda malformasyon ile karakterize bir yenidoðan olgusu sunuldu.

Trikoepitelyoma folliküler diferansiyasyon gösteren ve ender görülen bir deri tümörüdür. Trikoepitelyoma ile bazal hücreli karsinomun (BCC) histolojik olarak ayrýmý zordur.28 yaþýnda erkek hasta saçlý deriye lokalize, 1yýldýr mevcut olan 2x1.5x1.5 cm boyutlarýnda, santral olarak ülserasyon veya krut içermeyen, asemptomatik, cilt renginde yavaþ büyüyen nodüler lezyon nedeniyle hastanemize baþvurdu. Klinik olarak nodüler bazal hücreli karsinom tanýsý düþünüldü. Bu bölgeden alýnan biyopsinin histopatolojik incelemesi sonucunda trikoepitelyoma olarak rapor edildi. Burada saçlý deriye lokalize nodüler kitlesi olan 28 yaþýndaki erkek hasta sunulmaktadýr.

Hallermann-Streiff Sendromu oldukça nadir görülen ve esas olarak baþ-boyun bölgesindeki multipl konjenital anomaliler ile taný alan bir sendromdur. ilk kez 1948 yýlýnda Hallermann daha sonra 1950 yýlýnda Streiff tarafýndan tanýmlanmýþtýr. En sýk gözlenen klinik özellikler kuþa benzer yüz görünümü, mandibula ve maksilla hipoplazisi, göz ve diþ anomalileri, özellikle burun üzerindeki cilt atrofisi ve ufak vücut yapýsýdýr. Bu yazýda oldukça nadir görülmesi nedeniyle Hallermann-Streiff Sendromlu bir yenidoðan ve klinik özellikleri sunulmuþtur.