AMAÇ: Son iki yýl içinde hastanemiz 2. İç Hastalýklarý ve Nöroşirürji Klinikleri tarafýndan takip ve tedavileri yapý­lan, sekonder diabetes mellituslu 6 akromegali vakasýnýn deðerlendirilmesi amaçladýk.
MATERYAL VE METOD: Çalýşmamýzda 1995-1997 tarihleri arasýnda hastanemizde teşhis ve tedavileri yapýlan, takipleri düzenli olarak sürdürülen sekonder diabetes mellituslu 6 akromegali vakasý deðerlendirilmiştir. Vakalar anamnez, fizik muayene laboratuar bulgularý, operasyon şekli ve operasyon sonrasý gelişen komplikasyonlar açýsýn­dan incelenmiş ve literatürdeki diðer çalýşmalarla karşýlaş­týrýlmýştýr.
BULGULAR: Uçlarda büyüme, yumuşak dokuda kalýnlaş­ma, halsizlik ve baş aðrýsý, paresteziler, eklem aðrýlarý, aşý­rý kýllanma, kilo artýşý gibi semptomlar literatürle uyumlu olarak bulunurken, polidipsi. poliüri, polfaji gibi aşikar diabetes mellitus semptomlarý literatürden farklý olarak vakalarýn hepsinde mevcuttu. Hipertansiyon. görme alam kaybý, sella genişlemesi gibi bulgularda literatürle uyumlu olarak bulundu. Hastalarýn tümüne endonazal transsfenoidal yolla hipofizektomi operasyonu yapýldý. 2 hastaya operasyon öncesinde I ay süreyle somatostatin verildi. Operasyon sonrasý takiplerinde I hastada gerici, I hastada ise kalýcý diabetes insipidus gelişti. I hastada kontrol beyin MR'da suprasellar aðýrlýklý rezidiv adenom saptanmasý üzerine sað pterional kraniotomi ile transkranial yolla total tümör eksizyonu yapýldý. Operasyon sonrasý tüm hastalarda GH seviyeleri operasyon öncesi deðerlerin altýna düþtü. Bu düşüş yapýlan t-testinde istatistiksel olarak ileri derecede anlamlý bulundu(p<0.001).
SONUÇ: Hastalanmýzýn tanýlarýnýn iç hastalýklarý polikliniklerinde veya servislerde diabetes mellitus nedenlerinin araştýrýlmasý sýrasýnda ortaya çýkmasý ilgi çekiciydi. Bu yüzden sekonder diabetes mellitus düşünülen hastalarda etyolojide akromegali hastalýðýnýn da dikkatli bir şekilde araştýrýlmasý gerektiði kanaaýindeyiz.Aynca transsfenoidal yolla yapýlan hipojizektominin akromegali hastalýğýnýn tedavisinde seçkin ve etkin bir tedavi oldulu bizim vakalarý­mýzda görülmektedir.


Farengoözofageal defektlerin onarýmýnda primer hedef oral kavite ile özofagus arasýndaki ilişkiyi tekrar kurarak üst sindirim yolunun devamlýlýðýný saðlamaktýr. Kliniği­mizde uygulanan iki gastrik pull-up tekniði ile rekonstrüksiyon olgusu dolayýsýyla çeşitli farengoözofageal defekt rekonstrüksiyon yönteölerini irdeledik. Hastalýğýn kötü progonozuna ve gastrik pull-up tekniðinin yüksek mortalite oranlanma raðmen bu seçeneðin hipofrarenks ve servikal özofagus kanserlerinde onkolojik ve palyatif açýdan tercih gören bir yöntem olduðunu gözlemledik.

Nozokomiyal patojenler arasýnda yer alan Pseudomonas aeruginosa'nýn tedavisi giderek artan direnç nedeniyle günümüzde önemli bir sorun olarak karşýmýza çýkmaktadýr. Kafa travmasý nedeniyle yapýlan operasyon sonrasýnda gelişen çoðul dirençli P. aeruginosa’nýn etken olduðu menenjit olgusunda tedavide karşýlaşýlan güçlükler vurgulanmýş­týr.

Dengesizlik, konuşma ve yürüme güçlüğü ve gözlerin istemsiz hareketleri nedeniyle polikliniğimize başvuran, bilgisayarlý beyin tomografisinde geniş posterior fossa kisti tesbit edilen 21 yaşýndaki erkek olgu sunuldu. Kisto-perito-neal şant yerleştirilmek üzere opere edilen olguda, operasyon esnasýnda mikroskop kullanýlarak yapýlan incelemede hiç serebellar doku bulunmadýðý tesbit edildi. Oldukça nadir görülen serebellar agenezi ve aplazi posterior fossanýn diðer kistek malformasyonlarý ile birlikte tartýşýldý.