Giriþ: Organofosfat intoksikasyonu ilk kez Du Bois tarafýndan 1948 de tanýmlanmýþtýr. Organofosfatla rirreversibl, karbamatlar reversibl olarak asetilkolinesteraza baðlanarak hem otonom hem santral sinir sistemi için hayati bir nörotransmitter olan asetilkolinin kolinerjik sinapslarda birikimine neden olarak klinik tabloyu oluþturur.
Olgu sunumu: 23 Yaþýnda kadýn hasta, acile getirildiðinde 1/2 çay bardaðý, Dichlorvos (2,2- dichlorovinily dimethyl phosphate) içeren ins etkisi disuisid amacýyla bir saat önce oral olarak almýþtý. Karýn aðrýsý, bulantý dýþýnda þikayeti yoktu. Erken gastrointestinal dekontaminasyon yapýlmýþtý. Þuur bulanýklýðý, terleme, flushing olmasý nedeniyle tarafýmýzdan deðerlendirildi. Atropin + pralidoksim tedavisi baþlandý. Elimizde yeterli doz pralidoksim olmadýðýndan literatürde önerilenden çok daha düþük dozdan verildi.
Sonuç: Organofosfat zehirlenmeleri hayatý tehdit eden vakalardýr. Erken gastrointestinal dekontamiýýasyona ilaveten tek doz 200mg pralidoksim + Inýg atropin IV tedavisinin dahi faydalý olabileceði kanaatine vardýk.

Amaç: Nötrofil hipersegmentasyonu, megaloblastik anemilerde beklenen bir periferik yayma bulgusudur. Yapýlan araþtýrmalar demir eksikliði anemisi teshit edilen hastalarda da nöt¬rofil hipersegmentasyonu olabileceðini göstermiþtir. Biz de bu çalýþmamýzda demir eksikliði anemisi olan, ancak B12 vitamini ve folik asit düzeyleri normal bulunan hastalarda nötrofil hipersegmentasyonu sýklýðýný araþtýrdýk.
Gereç ve Yöntemler: Çalýþmaya katýlan vakalar (n: 123) iki grýýba ayrýldý: Grup I demir eksikliði anenýili 102 hastayý, kontrol grubu olan Grup II ise saðlýklý 21 hastayý kapsýyordu. Her iki grubun ortalama yaþlarý ve cinsiyet daðýlýmlarý ben¬zerdi.
Bulgular: Hipersegmentasyoýý Grup 1’de %30.4, Grup II’de ise %9.5 sýklýðýnda bulundu. Gruplar arasýnda hipersegmentaysorý varlýðý yönünden istatistiksel olarak anlamlý bir fark vardý (p < 0,05).
Sonuç: Bu bulgular bize nötrofil hipersegmantasyonunun izole demir eksikliði anemisi olan hastalarda da görülebileceðini göstermektedir.

Amaç: Boðaz kültüründe A grubu beta-hemolitik streptokok (AGBHS) üreyen hastalarda oral penisilin V, klaritromisin ve azitromisin tedavilerinin etkinliklerini karþýlaþtýrýldý.
Gereç ve Yöntemler: Çalýþmaya akut tonsillofarenjit tanýsý konulan ve boðaz kültürlerinde A grubu beta-hemolitik strep¬tokok üreyen 60 hasta alýndý.Hastalar iiç eþit gruba ayrýldý. Birinci gruba on giin süreyle penisilin V, ikinci gruba 10 gün süreyle klaritromisin ve üçüncü gruba iiç gün süreyle azitro¬misin verildi. Tedavinin etkinliði antibiyotik tedavisinin biti¬minden 3-7 gün sonra alýnan boðaz kültürlerinde üreme olup olmamasýna göre deðerlendirildi.
Bulgular: Her iiç grupta orofarenks AGBHS kiiltiirü pozitif olan 20’þer hastadan antibiyotik tedavisi sonrasýnda penisilin grubunun 19’unda (%95), klaritromisin ve azitromisin grubu¬nun tamamýnda (%100) bakteri eradikasyonu saptandý. Bak¬teri eradikasyunu bakýmýndan gruplar arasýnda istatistiksel olarak anlamlý fark yoktu (p>0.05).
Sonuç: Bu bulgularla AGBHS tonsillofarenjitinin tedavisinde ve bakteri eradikasyonunda konvansiyonel penisilin tedavisi¬nin yaný sýra azitromisin ve klaritromisinin de etkili bir þekil¬de kullanýlabileceði sonucuna varýldý.

Amaç: Prematüre bebeklerde doðum aðýrlýðý ve gestasyonel haftaya göre Prematüre Retinopatisi (PR) insidansý saptan¬masý ve Prematüre Retinopatisi bulunan gözlerin zon ve evre iliþkisinin tespiti amaçlanmýþtýr.
Metod: Gestasyonel haftalarý 26-36, doðum aðýrlýklarý 540- 2650gr arasýnda deðiþen 525 bebeðin 1050 gözü çalýþmaya alýndý.Pupil dilatasyonu %0.5 siklopentolat ve %2.5’ lik feni- lefrin ile yapýlýp indirekt oftalmoskopi ve skleral depresyon ilefundus muayeneleri yapýldý. Bebekler gestasyonel haftala¬rýna, doðum aðýrlýklarýna göre iki gruba ayrýlýp her bir grup¬ta PR insidansý bulundu.Ayrýca retinopati saptanan gözlerde evre ile zon iliþkisi incelendi.
Bulgular: 525 Prematüre bebekten 219’unda (%41.7) PR saptandý. Prematüre bebeklerin 41’ i (%7.8) ileri tedavi ama¬cýyla Ýstanbul Üniversitesi Ýstanbul Týp Fakülteleri’nin Oftal¬moloji Departmanlarý na sevk edildi.1680 gram ve 34 gestas¬yonel hafta üstündeki bebeklerin gözlerinde eþik hastalýðý saptanmadý. 750gr ve altýndaki tüm bebeklerde PR mevcut iken 2000gr üzerinde 28 bebeðin 2 tanesinde PR saptandý.Re¬tinopati saptanan 428 gözde en sýk regresyonun 188 göz ile (%43.92) e,vre II’den olduðu ve 291 göz ile (%67.99) ile zonl- II’ te meydana geldiði görüldü.
Sonuç: Bir çok çalýþmada gestasyonel hafta ve aðýrlýða göre farklý PR insidanslarý sonuçlarý bildirilmiþtir.Her ne kadar eþik hastalýðý en fazla düþük doðum aðýrlýðý ve gestasyonel haftaya sahip bebeklerde görülse de, nadiren 2500 gram üzeri bebeklerde de bulunmuþtur.Çalýþmamýz PR muayenesinde gestasyonel hafta ve doðum aðýrlýðýnýn üst sýnýrlarýnýn çizilmesinin güvenli olarak belirlenemeyeceðini göstermektedir.

Poliglandüler otoimmun sendrom (POS), endokrin bezlerin hormonal faaliyetlerinde yetersizliðe yol açan bir grup otoimmun hastalýðýdýr. POS tip I ve tip II olarak 2 kategoriye ayrýlýr. Ek bir grup olan POS tip II! daha sonra eklenmiþtir ve otoimmun tiroid hastalýðýna insüline baðýmlý diabetes mellitus, (ÝDDM), pernisiyöz anemi, vitiligo ve diðer otoimmun hastalýklarýn eþlik etmesi ile karakterizedir. Tip I ve II’ ye göre daha nadir görülmektedir ve farklý olarak adrenal korteks tutulumu bulunmamaktadýr. Biz burada kliniðimizde gördüðümüz otoimmun tiroid hastalýðý ve pernisiyöz anemisi (POS tip Illb) bulunan bir vakayý sunduk.

Amaç: Çocukluk çaðýnda sindirim sistemi perforasyonu gö¬rülen olgularýn literatür eþliðinde incelenmesi.
Gereç ve Yöntem: 1994-2002 yýllarý arasýnda sindirim siste¬mi perforasyonu tanýsý alan 35 hasta geriye dönük olarak deðerlendirildi. Olgular: yenidoðan, infant ve çocuk olmak üze¬re üç gruba ayrýklý.
Bulgular: Yenidoðan grubunda, sindirim sistemi perforasyonunun en sýk nekrotizan enterokolit (n=10) nedeniyle, ileum- da (n=9) geliþtiði gözlendi. Bu hastalara genellikle ileostomi (n=8) yapýldý ve mortalité oraýv %35.2 oldu. Infant grubunda, bir mide ve bir kolon perforasyonu gözlendi. Bir hastada da perforasyonun yeri bulunamadý. Bu grupta sadece bir hasta yaþadý. Çocuk grubunda ise en sýk perforasyon sebebi karýn travmasý (n=4) ve koroziv madde alimiydi (n=4). Bu olgulara genellikle primer tamir (n=6) yapýldý ve mortalité oraný %26.6 oldu.
Sonuçlar: Saðlýk teknolojisindeki geliþmeler çocuklarda görülen sindirim sistemi perforasyonlarmýn taný, tedavi ve takip yöntemlerine ciddi katkýlar saðlamýþtýr. Ancak yaþamý tehdit eden bu sorun günümüzde bile ciddiyetini korumaktadýr. Erken taný ve uygun cerrahi tedavi mortalité oranýný düþüren en önemli faktörlerdir.

Amaç: Bu çalýþma diabetes mellituslu olgularda koagülasyon ve fibrinolitik aktiviteyi araþtýrmak, ayrýca diabetik olgularda glikometabolik kontrol durumu ile koagülasyon aktivitesi ve fibrinoliz arasýndaki iliþkiyi saptamak için yapýlmýþtýr.
Gereç ve Yöntem: Saðlýklý 20 kontrol olgusunda ve 35 kompli¬kasyonla diabetik olguda Antitrombiýý III (ATI! III), D-dimer, Fibrin yýkým ürünü (FDP) düzeylerini tayin ettik ve Hemoglo¬bin Al e (HhAlc) ile ATI! III ve D-dimer arasýndaki korelasyo¬nu araþtýrdýk.
Bulgular: Çalýþmamýzda DM’lu olgularýn ATM III ve D-Dimer düzeylerini saðlýklý kontrol olgularýndan anlamlý derecede yük¬sek bulduk (p<0.0060, p<().()()l). FDP düzeyi ise DM‘lýý olgu¬larda, saðlýklý kontrol olgularýndan önemlilik sýnýrýnda daha yüksekti (p<0.050). iyi ve kötü kontrollü diabetik olgularda HhAlc ve AKÞ açýsýndan anlamlý bir fark olduðunu saptadýk (p<0.001, p<().00l). Tüm diahetiklerin HbAIc’si ile ATM III‘ii arasýnda orta derecede bir korelasyon (r=0.49, p<0.03), kötü kontrollü gnýlnýn HbAlc’si ile ATH IIFii arasýnda da orta dere¬cede bir korelasyon saptadýk (r=0.47, p=0<048). Buna paralel olarak kötü kontrollü grubun ATH III düzeyini (% 112.83+23), iyi kontrollü grubun ATH-III düzeyinden (%100.71 ±19) daha yüksek saptadýk. HhAlc ile D-dimer arasýnda ise istatistiksel olarak anlamlý bir iliþki saptayamadýk (p>0.5). iyi kontrollü grubun D-dimer düzeyi 0.47±0.27 kötü kontrollü grubun D-di¬mer düzeyi 0.56±0.40 pg/ml olarak bulduk. Komplikasyonla diabetik çalýþma grubumuzda yaþ ile D-dimer arasýnda hafif derecede bir korelasyon vardý (r-0.4167, p<0.013). Yaþ ile ATH III arasýnda ise korelasyon tespit edilmedi.
Sonuçlar: Bu bulgularýmýza dayanarak DM’ lu olgularda koagülasyon aktivitesi ve fibrinolizisin arttýðý kanýsýna vardýk. Kötü metabolik kontrollü DM’lu olgularda koagülasyon aktivitesi dalýa fazla artmaktadýr. Glikometabolik kontrolle fibrinolitik aktivite arasýndaki iliþki ise HhAlc ile gösterilememektedir.

Amaç: Bu çalýþmanýn amacý, erken‘ taný ve tedavinin önemli olduðu Crouzon Sendromu‘ na radyolojik yaklaþýmý tartýþmak¬týr.
Gereç ve Yöntem: Transvajinai yolla, zamanýnda doðan üç aylýk bir bebek, anormal kafa þekli nedeniyle beyin cerrahisi servisinden kliniðimize sevk edildi. Olgu, direkt kranyum gra- fisi, transkranyal renkli Doppler sonografi (RDS), bilgisayar¬lý tomografi (BT), 3 boyutlu bilgisayarlý tomografi (3B BT) ve manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ile deðerlendirildi.
Bulgular: Sütürlerin füzyonunun ve anterior kraýýyal fossaya göre orbitanýn pozisyonunun gösterilmesinde 3D BT en de¬ðerli taný yöntemiydi. Transkranyal RDS, intrakranyal basýnç deðiþikliklerinin deðerlendirilmesinde ve post operatif takipte kullanýlan yararlý bir noninvaziv tekniktir
Sonuç: Modern görüntüleme yöntemleriyle Crouzon Snd. da¬ha kolay bir þekilde tanýmlanabilmekte hastalýk hakkýnda pre- op ve postop detaylý bilgiler ekle edilebilmektedir

Gluteal bölgenin delici kesici aletle yaralanmasý oldukça nadir olup, kompleks ve ciddi yaralanmalara neden olarak, yaralanmanýn lokalizasyonuna göre ölümcül seyredebilmektedir. Biz burada oldukça ender görülen arteria guluteus inferior yaralanmasýný anjiografik olarak tespit edip baþarýlý bir embolizasyon tedavisini bildirmekteyiz.

Psödotümörler hemofili vakalarýnda nadiren görülürler ve gerçek kemik tümörlerini taklit edebildiklerinden tamda zor¬luklara yol açabilirler. MR görüntüleme bu tür lezyonlarýn tanýsýnda çok yararlý ve hassas bir modalitedir. MR inceleme hem lezyon içerisindeki deðiþik safhalara ait kan ürünlerini açýða çýkarak hemofilik psödotümörler hakkýnda önemli bilgiler temin eder, hem de tedavi planlamasýnda yarar saðlar. Biz MR görüntülemeyi femurda hemofilik psödotümör tanýsýnda kullandýk ve bir hemofili vakasýndaki psödotümör için patognomonik olan karakteristik kan ürünlerini bu lezyonda ortaya koyduk.

Alt ekstremitenin travmatik amputasyonlarýnda replantasyon uygulamalarý mikrocerrahi deneyimi olan bir ekip gerektiren uzun, komplike operasyonlardýr. Ayak ve bacaða yönelik protezler çok geliþmiþ olsa da çoðunlukla fonksiyonel ve estetik açýdan replante edilmiþ ekstremitenin yerini tutamaz. Bu makalede, hastanemizde ilk kez uygulanan ayak replantasyonu olgusunu ve bu konudaki literatür bilgilerini sunmaktayýz.